از سوى پروردگار ما چه پيش از اين ما سر سپرده و مسلمان بوديم 54 اين گونه مردم مزد خود را دو بار ميگيرند براى اينكه شكيبائى كردند و بدى را بنيكى جلو ميگيرند و از آنچه به آنها داده‌ايم ميبخشند 55 و اگر سخن بيهودهء [ منحرفين ] بشنوند رو ميگردانند و ميگويند : سود كار ما براى خودمان و از شما براى خودتان شما از ما بسلامت باشيد كه ما با مردم نادان سر و كار نداريم 56 پس تو نميتوانى آن را كه بخواهى هدايت كنى خداوند است كه هدايت مىكند آن را كه بسرنوشت معيّن كرده است و بخواهد و بهتر ميداند آنها را كه لايق هدايت هستند 57 [ از اين روى كه اين كافران لايق هدايت نيستند ] ميگويند : اگر پيرو تو شويم [ كافران عرب ] ما را از سرزمين مان بيرون ميكنند [ البتّه اين هم بهانه جوئى است ] مگر آنها را در سرزمين امن [ و آسوده ى ] حرم جاى نداديم كه از هر گونه ثمر و بهرهء به آن جا مىبرند و از عنايت ما روزى آنها مىشود ولى بيشتر اين مردم نميدانند [ و توجّه به اين حقايق ندارند 58 و البتّه اين كج انديشى و سرسختى منحصر به اينها نيست كه ] چه بسيارى از آباديها بواسطهء آسايش و خوشى زندگى مردمش سركش و متجاوز شدند و نابودشان كرديم و اين سرزمينهاشان هست كه اكنون ويرانه است و جز اندكى كسى در آن جاى نكرد و ما وارث آنها بوديم و بس 59 البتّه خداى تو مردم هيچ آبادى را هلاك نميكند مگر بمركز آنجا پيغمبرى فرستد و او آيات ما براى شان بخواند و آنها ستم پيشه كنند 60 [ پس خبردار باشيد ] آنچه داريد و داده شده‌ايد بهره ى زندگى زود گذر دنيا و زيور آن است و [ چون مردم گذشته مغرور نشويد كه ] آنچه نزد خداوند است [ و ذخيره ى آخرت ] بهتر است و هميشگى مگر خود نميسنجيد تا بفهميد 61 آن را كه وعده ى خوب داده‌ايم و به آن ميرسد همانند نيست با آنكه درين زندگى زود گذر بهرمندش كرديم و بجهان ديگر از آنها است كه حاضرش ميكنند تا بحسابش برسند 62 و در همان روز است كه به مشركين آواز رسد : كجايند آنها كه شريك حقّ پنداشتيد 63 [ به جاى آنها